Army of the Cumberland in de amerikaanse burgeroorlog . Prototype van het  moderne leger:  28 mei 61 -  24 mei 1865 .. Bijna de hele techniek die later in de Eerste Wereldoorlog werd gebruikt, werd voor het eerst door dit leger uitgeprobeerd.  .
Archief	Feiten	Foto's	Tijdtafel AotC	Veldslagen	Overzicht
. An act of faith: Commit to the future by understanding the past. .. Gewijd aan George Thomas, William Rosecrans, Don Carlos Buell und Robert Anderson:  voorvechter van de "soft war", ze wonnen de US-burgeroorlog omdat ze zich om hun  ondergeschikten bekommerten. Gewijd ook aan het beiderzijdse voetvolk van alle tijden. .. Nieuw - Lincolns rede bij zijn tweede ambstaanvaarding . .. Webmaster Bob Redman

Robert Anderson 1805-71 Bevelvoerder 28 mei - 8 okt. 61 Recruteerde de juiste mens.

. William T. Sherman 1820-91 Bevelvoerder 8 okt.- 9 nov. 61 Gestoorde visionair

Don Carlos Buell 1818-98 Bevelvoerder 9 nov. 61-29 okt. 62 Legde de organistorische basis.

William S. Rosecrans 1819-98 Bevelvoerder 30 okt. 62 - 19 okt. 63 Architect van het meesterstuk Tullahoma

Major General George H. Thomas 1816-70 Bevelvoerder der AotC 19 Okt. 63 — Stevig als een rots bij Mill Springs, Murfreesboro, Hoover's Gap, Stevens' Gap, McLemore's Cove, Chickamauga, Chattanooga, 100 dagen campagne, Peachtree Creek, en Nashville. Heeft gedurende de U.S. Burgeroorlog geen veldslag verloren.  . Geboren in het zuiden, vocht voor het noorden, was veelen lastig en bijna allen te bekwaam. Stond meestal in het kruisvuur, zowel op het slagveld als in het leven.

In onze burgeroorlog en in vele andere oorlogen ben ik aan de kant van de mensheid. Soms vraag ik me af of onze soort mijne sympathie verdient, maar ik geraak er wel over. Hieronder vind je mijn analyse over de oorzaken van dit conflict.

1) Betreffende de juridische situatie: Lincoln redeneerde dat de staten een contractuele relatie hadden met elkaar. Daarom uit het contract stappen zonder instemming van de andere partijen zou contractbreuk zijn. Bovendien had de federale regering veel geld in het zuiden geinvesteerd (de oorlog met Mexico welke vooral een actie was van het zuiden om meer slavenstaten bij te krijgen, de drooglegging van moerassen in Florida, de aanvaarding van de openbare schuld van Texas, enz). Bijkomend was dat het nieuwe confederatie federale bezittingen in beslag nam, zonder compensatie. Het was toen zeer moeilijk voor het noorden om een redelijke prijs overeen te komen. Maar als wij het recht om af te scheiden goedkeuren (wat men in het abstract ook doen kan), dan enthield de regering in Richmond dit recht van de bevolking van West–Virginia, East Tennessee en Noord-Alabama. De vertegenwoordigers van deze drie gebieden waren fel gekant tegen de afscheiding, en vanaf het begin van de oorlog moest het zuiden een omgekeerde afscheiding tegengaan door militaire bezetting. Bovendien waren de drie gebieden van strategisch belang voor beide zijden. West-Virginia stak uit in het noorden tussen Ohio en Pennsylvania. Oost-Tennessee had zout, kolen en andere voor de zuidelijke oorlogsvoering belangrijke grondstoffen, en Noord-Alabama lag in het hart van de confederatie. Het zuiden besefte ook dat als het hier het principe van afscheiding aanvaarde, er geen houden meer aan was. Ik citeer James A. Stuart, eerst afkomstig uit oost Tennessee, maar later verhuisd naar Atlanta, Georgia, die het volgende schreef in de Atlanta daily Intelligencer op 16 januari 1860:

“Welke voorzorgsmaatregelen kunnen zij nemen om een ontbinding van het zuiden te voorkomen? Zal het zelf geen noorden en zuiden hebben? En zullen ambitieuze en omkoopbare lui z’n vrede storen en z’n nationaliteit niet vernietigen? Zal dit niet verdelen en onderverdelen, en eens begonnen, ongecontroleerd verdergaand, tot alles dat ons dierbaar is, verloren is.”

2) betreffende de oorzaken: Het ging meer om de macht en de eer, dan om de staatsrechten. Vanaf het begin van de republiek domineerden de vertegenwoordigers van de zuidelijke staten alle gebieden van de regering: oorlogsdepartement, hooggerechtshof, enz. Hoewel de populatie en de economie in het noorden groeide, de overheersing van het zuiden in gevaar kwam. De zuidelijke vertegenwoordigers probeerden hun bevoorrechte positie te kopen, door het aanvaarden van de oplegging van tarieven op industrïele goederen import. Uiteindelijk werd echter de noordelijke economie te sterk om deze praktijken volhouden te kunnen. Daarom gingen de grote makelaars in het zuiden maatregelen nemen, om controle te krijgen op de nieuw aangeworven gronden in het westen en zo hun stemkracht te verhogen in de senaat, eerst door de geweldadige interventie in het Kansas territory. Kansas verkoos zijn eerste wetgevende macht in maart 1855. Minder dan 2000 mensen waren stemgerechtigd, maar 6000 gingen stemmen. Deze waren hoofdzakelijk Missouri slavenhouders die met de steun van van het zuidelijke volk ervoor zorgden dat de pro-slaven kanidaten wonnen. De confrontatie leidde al snel tot een gewapend conflict. Toen kwam er het Dredd Scott besluit dat de legale barrierres tegen slavernij in het noorden ondermijnde. De reactie van het noordelijke volk op de waargenomene agressie van het zuiden, leidde tot het opkomen cvan de republikeinse partij en Lincoln. Het zuiden zat in een hoek en zag maar één uitweg: afscheiden.

In het kort, oneerlijke zuidelijke oligarchisten strijden tegen oneerlijke noordelijke financiers voor de beste plaatsen voor de voederbak te Washington.

Het noorden vocht aanfankelijk niet om de slavernij te stoppen, maar het zuiden was afgescheiden om het te vrijwaren. Diep binnenin de zuidelijken wisten dat slavernij een moreele schande was, maar ze waren ook bang voor een (berechtigde maar onwaarschijnlijke) opstand van de negers. De vraag is dikwijls gesteld, Waarom heeft South-Carolina de afscheiding ingezet? Het antwoord is vrij simpel: de proportie van de zwarte gemeenschap was groter in south-Carolina dan waar ook, feitelijk meer dan de helft. De combinatie van angst en het weten dat men ongelijk heeft, is zeer explosief. Dat was teveel voor de trots van de gewone burger, en de volksvertegenwoordigers in het zuiden waren bereid om dat paard zelf voor hun kar te spannen. Eigenlijk iedereen, inclusief de vele zowel in het noorden als zuiden die anti-negro waren, beseften dat dit ‘eigenaardig instituut’ iedereen omkockt die ermee in contact kwam, en bevoorrechtte blanken meer dan de slaven.

Slavernij was ook op economisch vlak een blok aan het been voor de hele natie, en het werd tijd dat er iets aan gedaan werd. Slaven zijn slechte consumenten.

Terzijde de mechanische operatie van de economische rechten, moet er ook worden bijgezegd dat het noorden en het zuiden het concept van een unie graag hadden, en zelfs zoveel dat we dit de dag van vandaag ons niet kunnen inbeelden. Velen in het noorden waren bereid ervoor te vechten. De zelfde tijd waren er veele in het zuiden die de afscheiding niet volop steunden. Als dit niet zo was, had de confederatie sommige dingen kunnen doen of die vroeger kunnen doen, en had niet andere dingen moeten doen.

Het fenomeen van de mogelijkheid van het zuiden om ¾ van de mannen in weerbare leetijd in te zetten, waarvan de meerderheid niet-slaafhouders was, moet ook toegegeven en uitgelegd worden. De gewone blanke mensen van die tijd leefden zeer onzeker, zowel in het noorden als in het zuiden. In het nooden was er echter de mogelijkheid hogerop te komen in het systeem ingebouwen, in het zuiden was dit moeilijker. De educatieve mogelijkheden waren er minder dan in het noorden, en de zuidelijke sociale structuur was strakker dan in het noorden. De normale blanke burger in het zuiden kon zich sterk houden met het idee dat er nog een sport op de ladder lager is dan de zijne, die van de negers. De dreiging om deze lagere sport te verwijderen, zou een aanval zijn op zijn eer. Bovendien, de arme identifizeerde zich met de rijke plantatiehouder die ze uitbuitte en vertegenwoordigde, en hen meestal ook verachtde. Neem hierbij het gevoel dat je wordt binnengevallen door een macht die alles op z’n kop komt zetten, dan is het niet moeielijk hun wil om de wapens op te nemen te begrijpen. Dat er een probleem was om dit enthousiasme aan te houden, zeker als de oorlog bleef duren, moet er ook worden bijgezegd.
Op het eind, werd de oorlog beslist door een object van 1 inch hoog. Een metalen randvuur- patroon voor de eerste repeteer geweren van Spencer. De industrie in het zuiden kon deze patronen niet vervaardigen. Als een gemeenschap niet de mogelijkheid heeft om een oorlog te onderhouden, moet deze een andere strategie zoeken. Sam houston maakte daaromtrent de volgende voorspelling:

"Sommigen onder u lachen met het idee dat slavernij de oorzaak zal zijn tot bloedvergieten, maar ik zal zeggen wat er gaat komen… Jullie vaders en mannen, jullie zonen en broers, zullen op de punt van de bajonet gedreven worden… Jullie kunnen mischien na de offering van ontelbare miljoenen aan schatten en honderdduizenden slachtoffers, mogelijk de zuidelijke onafhankelijkheid winnen… maar ik betwijfel het. Ik zeg u dat, terwijl ik geloof met u in de staatsrechten, het noorden alles doet om de unie te behouden. Zij zijn niet inpulsief zoals jullie, omdat zij in koudere klimaten leven. Maar als ze in een bepaalde richting gaan.. gaan ze er ook voor en zijn niet te stoppen. En wat ik vrees dat ze het zuiden zullen overmeesteren."

Wanneer de voorstanders van de afscheiding in Texas niet naar hem wilden luisteren, nam hij zijn onstlag als gouverneur van de staat Texas, welke hij had opgericht. Voor de oorlog zei toekomstig secretaris van oorlog voor de confederatie en generaal van Georgia, Robert Toombs, iets gelijkaardigs:

"De aanval op fort Sumter zal een oorlog starten, groter dan de wereld al gezien heeft. Je zal een bijennest raken van de bergen tot de oceaan, en de legioenen die nu stil zijn, zullen aanvallen en ons doodsteken."

Waarom vuurden de zuidelijken hun eerste schoten op fort sumter? Simpel: De zuidelijke vuurvreters wisten dat de belangrijke staten Tennessee en Virginia hun niet zouden volgen, als ze niet in staat waren om 70 man uit een fort te jagen. Het was ook een manier om het noorden tot mobilizeren te brengen en zo de grensstaten bij het zuiden te krijgen.

Ijdelheid, ijdelhied, alles is ijdelheid, zei een keer de profeet Ezekiel vergeefs.